خاطرات دو پسر کاکل زری


+ ترانه های کودکانه

 

سلام کوچولوها لبخند
سلام به روی ماهتونلبخند
خوبینفرشته
چند تا شعر براتون گذاشتم قلب
باران
باز برای آسمون                  از راه رسید یه مهمون
یه ابر چاق سیاه                 با خنده های قاه قاه
ابر ِسیاه شیطون                دوید توی آسمون
نشست کنار خورشید          دامنشو روش کشید
آسمونو سیاه کرد               خنده ای قاه قاه کرد
خورشید به ابر نیگا کرد        پرنده رو صدا کرد
پرنده زود پر کشید              رفت تا به ابرک رسید
پاهاشو قلقلک کرد             به خنده هاش کمک کرد
ابر سیاه هی خندید            اشک چشاشو ندید
خنده ی ابر بارون شد         خورشید خانوم خندون شد
 
خورشید
از پشت کوه دوباره
خورشید خانوم در اومد
با کفشای طلا و
 پیرهنی از زر اومد
 
آهسته تو آسمون
چرخی زد و هی خندید
ستاره ها رو آروم
از توی آسمون چید
 
 
با دستای قشنگش
ابرا رو جابه جا کرد
از اون بالا با شادی
 به آدما نیگا کرد
 
دامنشو تکون داد
رو خونه ها نور پاشید
آدمها خوشحال شدن
خورشید بااونها خندید...
 
نماز گلها
وقت اذان است
گلها می خندند
پشت سر سرو
قامت می بندند
                           
سنبل می گوید   
الله اکــــــــــــبر
لاله می خواند
 سوره را از بر
 
 
نرگس در رکوع       
گل میدهد باز
کوکب در سجده
غرق در نیاز
 
دستان سوسن
رو به قنوت است
وقت تشهد
بر سمت توت است
 
هنگام سلام
گلها یکـــــرنگند
وقت اذان است
گلها می خندند
 
زمستان
بــــاز آمــده زمــســــتان              این فصــل سردِ سرسخت
زنـــــبـورک بیــــــچــــاره               یـــخ زد روی بـــند رخــــت
گنجشـــک بــرخود لرزیـد              تــا ننـــه ســرمــا را دیــــد
دســت سرد زمــسـتـان              تــــمــــام گلـــها را چـــیـد
بــــاغ از تـــرس زمستان              چشمان سبـزش را بست
بـــرفِ  ســرد زمـــستان            روی چشمانــش نشست
از سوز و ســــرمای برف              گنجشــــک و بـاغ خوابیدند
در خـــوابِ چشمــانشان            هردو بـــهــــار را دیـــــدند
 
مهمونی
کنار گل تو باغچه
نشستن دو تا زنبور
یه مهمونی گرفتن
با یه دونه ی انگور
                              
خانوم و آقا مورچه
رد میشدن از اونجا
زنبورای مهربون
صدا زدن بفرما!
 
شاپرک و کفشدوزک
می پریدن رو گلها
زنبورا ی مهربون
صدازدن بفرما!
 
کنار باغچه حالا
زیاد شدن مهمونا
مورچه ها و کفشدوزک
شاپرک و زنبورا
 
یه مهمونی گنده
دادن اون دو تا زنبور
منم بردم براشون
دو تا خوشه ی انگور
 
صلح
یـــــک و دو و ســـه
                  یــــک و دو و ســــه 
                                         روی ایـــــن زمــــین 
                                                               جــــنگ دیگه بسه 
چهار و پنج و شش 
                    چهار و پنج و شش
                                           مـــهربـــــونی کو 
                                                               عـــاطفه کو -شش
هفــت و هشت و نه
                   هفت و هشـــت و نه
                                           آی بــــزرگتــــرا
                                                             وقــــت صلـــــح نو
ده و ده و ده
                     ده و ده و ده
                                      دنیـــــای بی جنگ
                                                           چــــه خــوبه به به
 
مورچه
مادر مهربونم  
یه کیک تازه پخته
به مورچه های شیطوون
نمیدونم کی گفته
 
کنار بشقاب کیک
قطار شدند مورچه ها
مامان و بابا مورچه
با همه ی بچه ها
 
تو دست هر مورچه ای
یه تکه از کیک ماست
سر ِِبردن  اونها
بین مورچه ها دعواست
 
تا نرسیده مامان
باید برند از اینجا
کیکِ قشنگ امروز
باشه برای اونها
 
ببین تو بشقابِ کیک
پر از جا پای مورچه است
حتما الان کیکمون
با مورچه ها تو کوچه است .
 
آشتی
تــو خونــــــه ی عمو جون                       بـــودم یه روزی مـهمون
تــوی حیـــــاط نشــستم                       گوشواره هام تـو دستم
کـــلاغ ســــــــیاه بــــــــلا                       اومد پــــایین از بــــــــالا
گوشواره هـامـــــو دزدیـد                       قار و قار و قار خـــــندیـد
زود دویـــــدم تــــواتــــــاق                       از تــــــو کمــــد ِ اجـــاق
بــردم یــــــه کمی صابون                       واســـه کـلاغ شـــیطون
گفتـــــم کــــــلاغ ســـیاه                        یـــــه تکه صــــابون بـیا  
بیــــــا بامـــــــن دس بده                        گـــــوشوارمو پــس بده   
آی آشتی آشتی آشتی                        فردا بریم تــو کشـــــتی
 
مورچه داره می بافه
با نخ زرد و یشمی
برای دوستِ خوبش
یه شالِ گرمِ پشمی

ریخته کنارِ دستش
صد تا کلافِ کاموا
مورچه می گه: «خدایا!
تموم می شه تا فردا؟»

زرافه دوستِ مورچه
فردا می شه سه سالش
هر چی براش می بافه
تموم نمی شه شالش
 
عروسک قشنگم
چتر وکلاه داره
وقتی بارون می باره
 چترو به دست می گیره
کلاه به سر میذاره
میره توی خیابون
راه میره زیر بارون
خیس نمیشه لباساش
آب نمیره تو کفشاش
وقتی بارون بند میاد
آبی میشه آسمون
تو آسمون آبی
میاد یه رنگین کمون
عروسکم چترشو زود می بنده
برای رنگین کمون می خنده
 
اتل متل غورباغه
الان میون باغه
داره می خونه غورغور
صداش می یاد از اون دور
اتل متل مرغابی
کجایی؟ توی آبی؟
داری چکار می کنی؟
ماهی شکار می کنی؟
خوش به حالت مرغابی!
همش میون آبی
 
یه روزآقا خرگوشه
نشسته بود یه گوشه
یک دُمِ گِرد و ریزداشت
دندونای تمیز داشت
هویج می خورد با کاهو
چشمش افتاد به آهو.....
 
با همدیگه دویدند
به جنگلی رسیدند
جنگل زیبای سبز
پر از راز و پر از رمز
پشت درخت یه صیاد
نشسته  با دل شاد
به فکر کار و بار بود
منتظر شکار بود
شکار کبک و تیهو
میش وگوزن و آهو
شکارچی با یک تفنگ
 گلوله زد بنگ و بنگ
آهوه از جاش پرید
 
خرگوشه  خیلی ترسید
هردوتاشون دویدند
به خونه هاشون رسیدند
نفس راحت کشیدند
 
آهای آهای شکارچی
گلوله هات تموم شد؟
همش یه جا حروم شد؟
چیزی شکار نکردی؟
پس بهتره برگردی
برگرد برو به خونه
شکارو نکن بهونه
خرگوش و کبک وتیهو
میش وگوزن و آهو
زندگی رو دوست دارن
از شکارچی بیزارن
 
اتل متل خروسه
چقده ناز و ملوسه
بال و پرش قشنگه
خوشگل و رنگارنگه
صبح ِ سحر می خونه
تا کسی خواب نمونه
اگه یه روز نخونه
رفیقش خواب می مونه
 
اتل متل کلاغه
رفته  پیش الاغه
میگه: آهای الاغه
منم آقا کلاغه
همیشه قارقار می کنم
همه رو خبردار می کنم
تو بگو چکاره هستی؟
اینجا چرا نشستی؟
الاغه می گه :کلاغه
اسم منم الاغه
از صبح تا شب بار می برم
 
 
میون باغ رو گل ها
یه زنبورک خوابیده
آفتاب زرد  پاییز
روی تنش تابیده
زنبورک طلایی رنگ
ناقلای زبر و زرنگ
میون باغ و بیشه
 پر می زنه همیشه
وقتی که وز وز می کنه
منو خیلی می ترسونه
می ترسم از نیش او
درمیرم از پیش او
 
من که به این قشنگیم
با پر و بال رنگیم
یکه خروس جنگیم
قوقولی قوقو
ببین ببین تاج سرم
ببین ببین بال و پرم
این قد و بالا رو برم
قوقولی قوقو
منم خروس خوش صدا
همیشه بانگ من به پا
ببین مرا ببین مرا
قوقولی قوقو
دهم همیشه آب و دان
به مرغ و جوجه ها نشان
منم خروس مهربان
قوقولی قوقو
 
جوجه جوجه طلایی
نوکت سرخ و حنایی
تخم خود را شکستی
چگونه بیرون جستی
گفتا جایم تنگ بود
دیوارش از سنگ بود
نه پنجره نه در داشت
نه کسی ز من خبر داشت
دادم به خودم یک تکان
مثل رستم پهلوان
تخم خود را شکستم
اینگونه بیرون جستم
 
بهارم و بهارم
شادی با خود می یارم
شکوفه های سفید
گل های تازه دارم
سه ماه دارم همیشه
فروردین اولیشه
اردیبهشت و خرداد
ماههای آخریشه
 
وقتی که باران می یاد
باران نم نم می یاد
چترم و باز می شوم
یه سرپناه می شوم
تا که یه وقت خیس نشی
مریض می شی تو  خونه موندگار می شی
پس وقتی باران می یاد
باران نم نم می یاد
هیچ وقت فراموش نشه
من بردار همیشه
 
ای بچه پاکیزه
مسواک بزن همیشه
دندانهای قشنگت
با مسواک تمیز می شه
یادت باشه شب و روز
مسواک نشه فراموش
اگه بشه فراموش
می خوره دندونو موش
اگه خراب شه دندون
درست نمی شه دندون
نمی تونی بجوی
غذاهای فراوان
 
هفت پرنده با هم تو لونه ای نشستند
مثل روزای هفته هر یک به رنگی هستند
شنبه به رنگ پاییز
همیشه زرد رنگ
یکشنبه رنگ سبز
مثل چمن قشنگ
دوشنبه نارنجی رنگ
رنگ قشنگ خورشید
سه شنبه ها بنفشه
گل بنفشه خندید
چهارشنبه ها آبی
به رنگ آب دریا
پنج شنبه ها نیلی
چون آسمون شبها
جمعه به رنگ قرمز
بازی کنید بچه ها
شادی کنید بخدید
بازی کنید بچه ها
ممنون که به وبلاگم سر زدی